«Οι ασθένειες δεν κάνουν διακρίσεις. Δεν πρέπει να υπάρχουν πολίτες δύο ταχυτήτων όταν πρόκειται για την υγεία και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων»

Η Δημοκρατική Κίνηση Καθηγητών (ΔΗΚΙ) με ανακοίνωσή της «καλεί το ΥΠΑΝ, την ΕΕΥ και την Επιτροπή Παιδείας της Βουλής να προχωρήσουν άμεσα στη θεσμοθέτηση κανονισμών που θα διασφαλίζουν τα δικαιώματα των συμβασιούχων εκπαιδευτικών με σοβαρά προβλήματα υγείας, είτε πρόκειται για τους ίδιους είτε για μέλη της οικογένειάς τους.

Σήμερα, μόνιμοι εκπαιδευτικοί που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, έχουν το δικαίωμα παραπομπής σε ιατροσυμβούλιο, μια διαδικασία που αξιολογεί την κατάστασή τους και διασφαλίζει ότι δεν αδικούνται λόγω της υγείας τους. Αντίθετα, οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί στερούνται αυτής της δυνατότητας, δημιουργώντας μια προφανή ανισότητα στην αντιμετώπιση.

Η ΔΗΚΙ τονίζει ότι, οι προτεινόμενοι κανονισμοί δεν θα επηρεάσουν τα δικαιώματα των μόνιμων εκπαιδευτικών, αλλά θα προσφέρουν την ίδια προστασία και στους συμβασιούχους. Πρόκειται για ένα μέτρο που αποκαθιστά την ισονομία και την κοινωνική δικαιοσύνη στον χώρο της εκπαίδευσης.

Ως ΔΗΚΙ Καθηγητών έχουμε ήδη έρθει σε επικοινωνία με συγκεκριμένους βουλευτές, οι οποίοι αναγνωρίζουν ότι το αίτημα είναι απολύτως δίκαιο και εκφράζουν την πρόθεσή τους να το στηρίξουν.

Οι ασθένειες δεν κάνουν διακρίσεις. Δεν πρέπει να υπάρχουν πολίτες δύο ταχυτήτων όταν πρόκειται για την υγεία και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί, είτε μόνιμοι, είτε συμβασιούχοι, θα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο σεβασμό και την ίδια ευαισθησία.

Η ΔΗΚΙ καλεί όλους τους αρμόδιους φορείς να αναλάβουν άμεσα δράση, ώστε να θεσπιστούν οι απαραίτητοι κανονισμοί και να τερματιστεί ένα ακόμη κενό στον χώρο της εκπαίδευσης».

Πηγή: paideia news

«Καλούμε την ΟΕΛΜΕΚ να καταδικάσει κάθε προσπάθεια σκόπιμης παραχάραξης της ιστορίας και διαστρέβλωσης της μνήμης του Αυξεντίου». 

Με ανακοίνωσή της η ΔΗΚΙ καθηγητών αναφέρει:

 «Ο Γρηγόρης Αυξεντίου αποτελεί έναν από τους κορυφαίους ήρωες της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού. Η θυσία του στο Μαχαιρά δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας, αλλά ζωντανή πραγματικότητα, βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη του Έθνους μας.

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρούμε, μέσω  podcast, μια προσπάθεια να μειωθεί ή ακόμη και να παραχαραχθεί το μεγαλείο αυτής της θυσίας, με την προβολή στρεβλών και ανιστόρητων απόψεων. Τέτοιες ενέργειες προκαλούν μόνο θλίψη και αγανάκτηση. Σε όσους επιχειρούν αυτήν τη διαστρέβλωση, απαντούμε ξεκάθαρα: καμία προπαγάνδα, όσο «σύγχρονη» μορφή κι αν λάβει, δεν μπορεί να σβήσει την αλήθεια. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία, υπερασπιζόμενος αξίες και αρχές που ξεπερνούν τις γενιές και τον χρόνο.

Η ΔΗΚΙ Καθηγητών καλεί όλους να αντιμετωπίζουν με υπευθυνότητα και σεβασμό την ιστορική μνήμη. Ο ρόλος μας ως εκπαιδευτικοί είναι να διαφυλάσσουμε την αλήθεια και να τη μεταφέρουμε ακέραιη στις νέες γενιές, ώστε να μην επιτρέψουμε σε καμία σκοπιμότητα να παραχαράξει τα γεγονότα.

Η θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου παραμένει αιώνιο παράδειγμα πατριωτισμού και αφοσίωσης στο υπέρτατο ιδανικό της ελευθερίας. Και όσο υπάρχουν εκείνοι που επιχειρούν να τη μειώσουν, τόσο πιο δυνατά θα προβάλλεται το φως της.

Καλούμε την ΟΕΛΜΕΚ να τοποθετηθεί δημόσια και να εκδώσει ανακοίνωση, καταδικάζοντας κάθε προσπάθεια ΣΚΟΠΙΜΗΣ παραχάραξης της ιστορίας και διαστρέβλωσης της μνήμης του Γρηγόρη Αυξεντίου».

Πηγή: paideia news

«Καλούμε το ΥΠΑΝ, την ΕΕΥ, τους βουλευτές όλων των κομμάτων,  καθώς και όλους τους αρμόδιους φορείς να αγκαλιάσουν και να στηρίξουν έμπρακτα τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία»

H Δημοκρατική Κίνηση Καθηγητών (ΔΗΚΙ) με ανακοίνωσή της αναφέρει:

«Χαιρετίζουμε τη σημαντική εξέλιξη που σημειώθηκε, μετά από τις επίμονες, ουσιαστικές και δημόσιες συζητήσεις, τεκμηριωμένες προτάσεις και συνεχείς παρεμβάσεις μας, καθώς και με τις διαρκείς επαφές που είχαμε με Βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος, υπήρξε τελικά θετική ανταπόκριση. Εκφράζουμε θερμές ευχαριστίες προς το Δημοκρατικό Κόμμα και ιδιαίτερα στους Βουλευτές, Παύλο Μυλωνά, Πρόεδρο της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής και Χρύσανθο Σαββίδη, Αναπληρωτή  Πρόεδρο της ίδιας Επιτροπής γιατί αφουγκράστηκαν τις ανησυχίες μας και κατέθεσαν  πρόταση νόμου στη Βουλή.

Η πρόταση αυτή αναμένεται να δώσει οριστική λύση στην κατάφωρη αδικία σε βάρος των συμβασιούχων εκπαιδευτικών που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, είτε πρόκειται για τους ίδιους είτε για μέλη της οικογένειάς τους.

Με αυτόν τον τρόπο, θα διασφαλίζεται ο διορισμός/τοποθέτησή τους κοντά στην έδρα τους, βάσει της γνωμάτευσης του Ιατροσυμβουλίου.

Μέχρι σήμερα, μόνο οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί είχαν το δικαίωμα παραπομπής σε Ιατροσυμβούλιο, κάτι που τους προστάτευε από δυσμενείς συνέπειες της υγείας τους, ενώ οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί στερούνται αυτής της δυνατότητας, γεγονός που δημιουργεί προφανή ανισότητα και παραβιάζει την αρχή της ισονομίας.

Με τη συγκεκριμένη πρόταση νόμου, αποκαθίσταται η δίκαιη και ίση μεταχείριση για όλους και νοείται ότι, οι προτεινόμενοι κανονισμοί δεν θα επηρεάσουν τα δικαιώματα των μόνιμων εκπαιδευτικών.

Ως ΔΗΚΙ Καθηγητών εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για αυτή τη θετική κατάληξη, η οποία αποδεικνύει ότι με επιμονή και συνεργασία μπορούν να βρεθούν δίκαιες λύσεις σε προβλήματα που για χρόνια παρέμεναν άλυτα.

Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας, την ΕΕΥ, τους Βουλευτές όλων των κομμάτων,  καθώς και όλους τους αρμόδιους φορείς να αγκαλιάσουν και να στηρίξουν έμπρακτα τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και συμβασιούχοι, θα αντιμετωπίζονται, τουλάχιστον για θέματα υγείας, με τον ίδιο σεβασμό και την ίδια ευαισθησία.

Η ΔΗ.ΚΙ Καθηγητών, διαβεβαιώνει τους συναδέλφους ότι θα συνεχίσει, όπως πράττει από της ιδρύσεως της, να στηρίζει έμπρακτα και να στέκεται δίπλα τους αλλά και να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για τη συνεχή βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους και γενικότερα του εκπαιδευτικού μας συστήματος».

Πηγή: paideia news

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΑΤΣΑ*

Διάβασα με μεγάλη προσοχή την ανακοίνωση του ΣΕΔΜΕΚ για το άρθρο μου περί αυταρχικών συμπεριφορών από ορισμένα διευθυντικά στελέχη σε απλούς εκπαιδευτικούς. Πραγματικά δεν εκπλήττομαι για την κριτική που δέχτηκα, κάτι απολύτως θεμιτό σε μια δημοκρατία, αλλά για την επιλεκτική ανάγνωση του άρθρου. Η πρόθεση μου δεν ήταν να έρθω σε αντιπαράθεση με το σύνδεσμο διευθυντών ή με το σύνολο των διευθυντικών στελεχών, αλλά να αναδείξω ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά αυταρχικές και απαράδεκτες συμπεριφορές από ορισμένα διοικητικά στελέχη. Προφανώς, έγινε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού για να αλλοιωθεί το πνεύμα και το περιεχόμενο του.

Στην αρχή του άρθρου μου, με απόλυτη σαφήνεια ανέφερα ότι, υπάρχουν πολύ καλοί και άξιοι διοικητικοί που κοσμούν τις θέσεις που κατέχουν, που λειτουργούν υποστηριχτικά, με δικαιοσύνη, ασκώντας τον ρόλο τους με σεμνότητα και ενσυναίσθηση, ενθαρρύνοντας και καθοδηγώντας τους εκπαιδευτικούς. Οι συγκεκριμένοι διοικητικοί δεν προσπαθούν να επιβάλουν τον σεβασμό, αλλά τον κερδίζουν με την αξία τους. Αυτοί οι διοικητικοί εμπνέουν τους απλούς εκπαιδευτικούς και αποτελούν πρότυπα ηγεσίας, ωστόσο όμως δεν μπορούμε να αγνοούμε την ύπαρξη ορισμένων περιπτώσεων όπου ασκούν εξουσία με αυταρχισμό, φωνές, ειρωνείες και δημόσιες επιπλήξεις. Οι συνάδελφοι που βιώνουν όμως τέτοιες συμπεριφορές ζητούν υπεράσπιση, όχι συγκάλυψη.

Στην ανακοίνωση του ΣΕΔΜΕΚ γίνεται λόγος για «στοχοποίηση» και «γενικεύσεις». Διερωτώμαι σε ποιο σημείο αναφέρθηκα απαξιωτικά για το σύνολο των διευθυντικών στελεχών. Όταν επισημαίνονται κάποιες συμπεριφορές δεν σημαίνει ότι απαξιώνεται ένας θεσμός στο σύνολο του, έτσι και η επισήμανση αυταρχικών συμπεριφορών από ορισμένα διευθυντικά στελέχη δεν υπονομεύει τη διεύθυνση αλλά αντίθετα προστατεύει την αξιοπιστία της. Πραγματικά όμως διερωτώμαι, μήπως  ο ΣΕΔΜΕΚ δεν έχει υπόψη του τέτοιες συμπεριφορές;

Στην αναφορά του ΣΕΔΜΕΚ ότι, “οι Διευθυντές είναι ισότιμα μέλη του εκπαιδευτικού σώματος και της Οργάνωσης”, κανείς δεν διαφωνεί. Αυτό όμως σε σημαίνει ότι ανήκουν σε κατηγορία ελίτ και είναι υπεράνω κριτικής. Το να είναι ένα διευθυντικό στέλεχος ισότιμο  μέλος της ΟΕΛΜΕΚ δεν συνεπάγεται ασυλία. 

Η ανακοίνωση του ΣΕΔΜΕΚ προφανώς επιχειρεί να απαλλάξει από την όποια κριτική, ακόμα και αυτά τα διευθυντικά  στελέχη που συμπεριφέρονται με αυταρχισμό απέναντι σε απλούς καθηγητές και βαφτίζει την κριτική «στοχοποίηση». Και όταν λένε ότι δεν θα δεχθούν αυθαιρεσίες, μήπως θεωρούν αυθαιρεσία την όποια κριτική γίνεται για τους αυταρχικούς διοικητικούς;

Φαίνεται ότι κάποιοι ενοχλούνται όταν ακούγονται ή γράφονται οι πραγματικότητες. Στο άρθρο μου ανέφερα αυτά που θέλουν να πουν πάρα πολλοί συνάδελφοι αλλά ίσως   διστάζουν. Και θα το ξαναπώ ακόμα μία φορά. Ο αυταρχισμός δεν μπορεί να γίνει ανεκτός στα δημόσια σχολεία,  από όπου και αν προέρχεται και η όποια κατάχρηση εξουσίας δεν έχει θέση στην εκπαίδευση. Η αξιοπρέπεια των συναδέλφων δεν είναι διαπραγματεύσιμη.  Και είμαι βέβαιος ότι, κανένα διευθυντικό στέλεχος που ασκεί σωστά και δημοκρατικά το ρόλο του δεν έχει αισθανθεί ότι θίγεται από το συγκεκριμένο άρθρο.

*Αντιπρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ

Πηγή: paideia news

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΑΤΣΑ*

Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι υποτελείς κανενός. Σε ένα δημόσιο σχολείο που δοκιμάζεται καθημερινά, με αρκετά προβλήματα, παρατηρούμε φαινόμενα αυταρχικής συμπεριφοράς  από διευθυντικά στελέχη προς τους απλούς εκπαιδευτικούς.

Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι, δεν γενικεύουμε ούτε μηδενίζουμε τα πάντα. Υπάρχουν πολύ καλοί και άξιοι διοικητικοί που κοσμούν τις θέσεις που κατέχουν, που λειτουργούν υποστηρικτικά, με δικαιοσύνη, ασκώντας τον ρόλο τους με σεμνότητα και ενσυναίσθηση, ενθαρρύνοντας και καθοδηγώντας τους εκπαιδευτικούς. Οι συγκεκριμένοι διοικητικοί δεν προσπαθούν να επιβάλουν τον σεβασμό, αλλά τον κερδίζουν με την αξία τους. Αυτοί οι διοικητικοί εμπνέουν τους απλούς εκπαιδευτικούς και αποτελούν πρότυπα ηγεσίας.

Ο πραγματικός χαρακτήρας ενός ανθρώπου αποκαλύπτεται πολλές φορές όταν αναλάβει θέση εξουσίας. Κατά τη διάρκεια των 20 χρόνων υπηρεσίας μου στο δημόσιο σχολείο, έχω παρατηρήσει  συναδέλφους να μεταλλάσσονται δραματικά από τη στιγμή που είχαν αναλάβει θέση εξουσίας. Στην ουσία όμως αποκάλυψαν προφανώς τον πραγματικό τους εαυτό, τον οποίο κρατούσαν καλά κρυμμένο. 

Ορισμένα διευθυντικά στελέχη, με ύφος στρατιωτικό, για ένα λάθος ή παράληψη,  απαξιώνουν και προσβάλλουν απλούς εκπαιδευτικούς,  ειρωνεύονται, φωνάζουν και τους επιπλήττουν δημοσίως, και όλα αυτά για να επιδείξουν εξουσία. Τέτοιες συμπεριφορές  μπορεί να έχουν και νομικές συνέπειες γιατί παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Το κυριότερο όμως είναι ότι, τέτοιες πρακτικές διαβρώνουν και δηλητηριάζουν  το εργασιακό κλίμα και πλήττουν την αξιοπρέπεια και το κύρος των εκπαιδευτικών.

Οι εκφοβιστικές αυτές συμπεριφορές όμως δεν έχουν θέση στο δημόσιο σχολείο και κάποιοι πρέπει να καταλάβουν ότι δεν βρίσκονται σε στρατιωτικό καθεστώς ή στη Σαουδική Αραβία. Ούτε νομιμοποιείται κανένας να μεταφέρει τα οικογενειακά του προβλήματα στο σχολείο.  Τα σχολεία δεν είναι φέουδα κανενός και η αξιοπρέπεια του κάθε εκπαιδευτικού είναι αδιαπραγμάτευτη. Ο κάθε εργαζόμενος πρέπει να εργάζεται σε περιβάλλον αμοιβαίου σεβασμού. Ο αυταρχισμός δεν είναι δείγμα ισχύος, αλλά ένδειξη ανικανότητας διαχείρισης ανθρώπων. Εξάλλου, στους μαθητές μας καλλιεργούμε τον σεβασμό και όχι τον φόβο, θέλουμε να τους εμπνεύσουμε και όχι να τους εξαναγκάσουμε.

Η ευθύνη του διοικητικού δεν είναι να εξευτελίζει αλλά να καθοδηγεί, να υποστηρίζει,  να συντονίζει και να λειτουργεί με ήθος και υπευθυνότητα.  Όποιος δεν μπορεί να ηγηθεί με σεβασμό, δεν έχει θέση στη διοίκηση.  Σε ενδεχόμενο λάθος ενός εκπαιδευτικού, ο σωστός διοικητικός οφείλει να τον καλέσει στο γραφείο του και σε πνεύμα συνεργασίας και διαλόγου να του υποδείξει το λάθος. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα, υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες τις οποίες οφείλει ο διοικητικός να γνωρίζει και να τις ακολουθήσει όταν κριθεί αναγκαίο. Σε καμία όμως περίπτωση δε δικαιολογείται η λεκτική βία, οι ειρωνείες ή ψυχολογική καταπίεση. Οι εκπαιδευτικοί αλλά και ευρύτερα οι εργαζόμενοι, δεν είναι εκτόνωση εξουσίας.

Κάποιοι συνάδελφοι δυστυχώς γίνονται θύματα τέτοιων συμπεριφορών αλλά  διστάζουν να μιλήσουν γιατί  νοιώθουν ανυπεράσπιστοι και φοβούνται ότι η όποια αντίδραση ενδεχομένως να οδηγήσει σε στοχοποίηση ή επιδείνωση του εργασιακού τους περιβάλλοντος. Κάθε φορά όμως που αποδεχόμαστε συμπεριφορές εκφοβισμού, αυτές εδραιώνονται, επομένως οφείλουμε να δείξουμε μηδενική ανοχή σε τέτοια φαινόμενα.

Ο ρόλος μας ως συνδικαλιστές δεν είναι διακοσμητικός, αλλά ουσιαστικός.  Οφείλουμε και έχουμε υποχρέωση να είμαστε δίπλα από κάθε θύμα διοικητικού εκφοβισμού και όχι να κλείνουμε τα μάτια. Οφείλουμε να δώσουμε φωνή σε όσους φοβούνται να μιλήσουν και να τους προστατεύσουμε από κάθε αυθαιρεσία.  Δεν δικαιούμαστε να σωπαίνουμε όταν θίγεται η αξιοπρέπεια ενός συναδέλφου, γιατί η σιωπή είναι συνενοχή. Τέλος, έχουμε χρέος να στηρίζουμε έμπρακτα οποιοδήποτε γίνεται θύμα τέτοιων συμπεριφορών, διακριτικά ή δημόσια, ανάλογα με την περίπτωση, ούτως ώστε, να μπει επιτέλους ένα φρένο στον αυταρχισμό και στις όποιες αυθαιρεσίες στον εργασιακό μας χώρο.

*Αντιπρόεδρος ΟΕΛΜΕΚ

Πηγή: paideia news